به وبلاگ فرهنگی دماوند12 خوش آمدید

آموزشی-روانشناسی-کامپیوتر-هنر

علت بد خطی بچه ها
ساعت ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ اسفند ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: هنری

علت های بد خطی بچه ها

برای بررسی خوش خطی یا بد خطی در دانش آموزان ابتدا باید علل بد خطی رو بررسی کرد تا بتوان برای آن راه کارهایی را ارائه داد، به همین دلیل ابتدا علل بدخطی در دانش آموزان را به اختصار بیان می کنم:

علل بد خطی دانش آموزان

1- توجه نکردن دانش‌آموزان به خط زمینه دفتر و تخته کلاس.
2-  اضطراب و نگرانی دانش‌آموزان هنگام نوشتن.
3-  نداشتن اعتماد به نفس هنگام نوشتن.
4- نداشتن آ‌مادگی جسمانی، روانی، روحی.
5-  وجود اختلالات یادگیری در دانش‌آموزان.
6-  نداشتن هدف و انگیزه برای زیبانویسی.
7-  مواجه شدن دانش‌آموزان با حجم زیاد تکالیف.
8- تندنویسی تکالیف.
9-  استفاده از خودکار، روان‌نویس و وسایل مشابه آن.

10-  بی‌توجهی به هنر.
11-  فشردگی برنامه کلاسی در یک نیمروز و فشار بر دانش‌آموزان به سبب دو یا چند نوبتی بودن مدرسه.
12-  استفاده از ابزار نامناسب از جمله مداد کوتاه و کاغذ بدون خط به خصوص در پایه‌های اولیه ابتدایی.
13-  بی‌‌دقتی هنگام نوشتن و رعایت نکردن هم شکلی، هم اندازه و هم فاصله بودن واژگان.
14-  بی‌دقتی برای تمیز و مرتب نوشتن.
15- تراکم بیش از حد شاگردان در کلاس و نداشتن فضای مناسب و کافی برای نوشتن.
16- دادن تکالیف نامناسب و بدون تناسب با توانایی کودکان.
17- بی‌اعتنایی برخی معلمان ابتدایی به استفاده از خط‌ نستعلیق و  آموزش آن.
18-  واکنش‌های منفی و نامناسب بعضی معلمان در برخورد با نوشته‌های دانش‌آموزان.
19- جدی نگرفتن یادگیری خط از طرف خانواده و مدرسه و نبود مراقبت‌های لازم.
20- نبود انگیزه، حوصله و دانش لازم نزد برخی معلمان ابتدایی برای آموزش خط به دانش‌آموزان.
21-  بدخطی بعضی از والدین، سرمشق نامناسبی برای کودکان است.
22-  دادن سرمشق‌هایی با رسم‌الخط نامناسب به دانش‌آموزان.
23- ندانستن روش‌ و راهکارهای، خوشنویسی و اجرا نکردن تمرین‌های لازم.
24-  قرار دادن چپ دست و راست دست در کنار هم هنگام نوشتن.
25-  بی‌توجهی به زیبایی هنری خط که باعث تقویت روح لطیف در کودکان می‌شود.

 حال برای خوش خطی دانش آموزان چه باید کرد، چگونه می توان دانش آموزانی خوش خط بار آورد؟

راه کار های  بد خطی و رفع آن

برای رفع بدخطی دانش‌آموزان، از سوی معلمان و پژوهشگران راهکارهای فراوانی معرفی شده است که برخی از آنها را ذکر می کنم:

      در کلاس اول ابتدایی از مجرب‌ترین و علاقه‌مند‌ترین معلمان استفاده شود.

      تمهیداتی به عمل آید که معلم درس اول بتواند در حین آموزش از ابزارهای سمعی بصری استفاده کند.

      معلمان با اصول صحیح نوشتن آشنا و دارای خط خوش باشند.

      برای معلمان در زمینه خط نستعلیق دوره‌های کارآموزی آموزش ضمن خدمت گذاشته شود تا پس از دیدن دوره‌های لازم، در کلاس حضور یابند.

      انگیزه آموزش خط زیبا به دانش‌آموزان در معلمان تقویت شود.

      معلمان در مورد خط بچه‌ها را توبیخ نکنند.

      معلم با رفتار خود در میان دانش‌آموزان تبعیض قایل نشود.

      با رسیدگی انفرادی به نوشته‌های کودکان ضعیف دلیل بدخطی بررسی و برای برطرف کردن آن تمهیدات لازم اندیشیده شود.

      علاقه و انگیزه برای صحیح نوشتن و زیبانویسی را در کودکان تقویت کنند.

      دانش آموزان سال اول دبستان، مچ های ضعیف دارند. معلم با دادن تمرینات مناسب مانند بازی با خمیر بازی، مچاله کردن کاغذ و رورنامه و ... سعی در تقویت مچ دانش آموزان را داشته باشد.

      معلم همواره نظر دانش آموز را به خط زمینه دفتر معطوف کند.

     به تفاوت‌های فردی و نقاط قوت و ضعف دانش‌آموزان توجه شود.

      مقدار تکالیف  با توانایی کودکان تناسب داشته باشد.

      تکالیف  هدفدار باشد و باعث تقویت قوای ذهنی کودک شود.

      تکالیف به گونه‌ای  باشد تا تمرین و تکرار آنها باعث تثبیت یادگیری شود.

      تکالیف   به صورت مستمــــر مورد رسیدگــی معلم قرار گیرد و او از تشویق و تذکر استفاده کند.

      اهمیت    انجام دادن تکالیف نوشتنی برای کودک مشخص باشد.

      از الفاظ مناسب و زیبا  مانند بسیار خوب، عالی، آفرین فرزندم و ... در تأیید نوشته‌های کودکان استفاده شود. (از بازخوردهایی توصیفی استفاده شود.)

      هرگز نباید تکالیف دانش‌آموزان را  خط زد، زیرا انگیزه زیبا نوشتن را در آنها از بین می‌برد.

      در نوع تکالیف تنوع وجود داشته باشد تا  رغبت انجام دادن آن در دانش‌آموز ایجاد شود.

     بعضی اشتباهات دانش‌آموزان چشم‌پوشی شود و او مورد راهنمایی قرار گیرد.

     هدف از نوشتن به صورت خط نستعلیق برای دانش‌آموزان روشن باشد.

      دانش‌آموزان به خط زمینه دفتر و تخته کلاس توجه کنند.

      هر از چند گاهی دانش آموزان خوش خط مورد تشویق هم کلاسی ها و معلم قرار گیرند.

      دانش‌آموزان به جهت‌های حرکت در نوشتن مانند بالابه پایین، راست به چپ و زیر خط دقت کنند.

      کودک مداد را به طور صحیح در دست بگیرد و برای نوشتن، از ابزار مناسب استفاده کند.

      با رعایت نظم و پاکیزگی صفحه دفتر خود را کثیف نکند.

      بررسی شود آیا دانش آموز در هنگام نوشتن از مشکلی رنج می برد یا نه؟

      من معتقدم دانش آموزی یک بند را خوش خط و تمیز بنویسد بهتر از دانش آموزی است که صفحاتی را بدون توجه بنویسد. پس تکالیف بیش از حد را باید کنار گذاشت.

      دانش آموز زیاد درشت و زیاد ریز ننویسد و به یک اندازه نوشتن عادت کند.

      در آغاز نوشتن از دفاتر خط‌دار استفاده کند تا بتواند در مراحل بعدی بدون استفاده از خط زمینه مطلب خود را در خطی مستقیم و درست بنویسد.

      دانش‌آموزان عادت کنند واژگان را یک‌سره و یک باره بنویسند و سپس نقطه‌های حروف هر کلمه را بگذارند.

     برای دانش آموزان ابتدایی به خصوص سال های اولیه دبستان استفاده از مداد نوکی، اتود و مدادهای فشنگی ممنوع.

      بهتر است تا زمانی که شاگردان به درست نوشتن عادت کنند، تکالیف خود را در کلاس و زیر نظر مستقیم معلم انجام دهند.

      دانش‌آموزان نوشتن واژگان دیگر را نیز تمرین کنند و نوشتن کلمات و رونویسی مختص به کتاب نباشد تا درست نوشتن کلمات دیگر را نیز یاد بگیرند.

      از وضع خانوادگی، مالی، فرهنگی، توانایی‌ها، حالات روحی روانی، عاطفی و بهداشتی دانش‌آموزان اطلاعات کافی در دست باشد، زیرا گاهی انگیزه‌های بدخطی ناراحتی‌های روحی  عاطفی و فرهنگی است.

      یک رسم‌الخط یک دست و یکسان به خط ریز نستعلیق یا شبیه آن برای سال اول در نظر گرفته شود.

      کتب درسی با رسم‌الخط تلطیف شده خط نستعلیق چاپ شود.

      نگاه کردن به خط نستعلیق (مشق نظری) تأثیر زیادی در خوش‌نویسی دارد. بنابراین بهتر است از پایه اول دانش‌آموز با این خط آشنا شود.

      معلمانی که پایه اول تدریس می کنند، در سرمشق دادن کلمات روی تابلوی کلاس، حتما خطی را با عنوان خط زمینه در نظر بگیرند.

      به ساعت خوشنویسی اهمیت بیشتری داده شود.

      موضوع بدخطی دانش آموزان با خانواده ها مطرح شود.

      به تغییرات خط دانش آموزان توجه شود.

      از رسم ‌الخط ‌های تحریری برای تقویت مهارت دانش‌آموزان در نوشتن استفاده شود (مانند تمرین‌هایی برای پر رنگ‌کردن کلمات تحریری، کپی کردن از روی آنها جهت تمرین، شبیه‌سازی به طور مستقیم از طریق نگاه کردن ( مشق نظری ) و عمل سایه‌زدن).

      برای استفاده از خط نستعلیق به صورت مداوم و مستمر تأ‌کید شود.

 منبع: با تغییراتی از روزنامه همشهری